صداي مظلوميت مهاجرين افغاني در ايران

ما مهاجرين افغاني مقيم ايران از مردم جهان و سازمان ملل و سازمانهاي بين المللي حقوق بشر و خبرگزاري ها و رسانه هاي جهان استمداد مي كنيم ومي خواهيم كه به فرياد مهاجرين افغاني مقيم ايران كه هر روز يكي از آنها در زير مشت و لگد پليس ايران جان مي دهند برسند و اخبار و فرياد مظلوميت آنهارا به گوش مردم جهان برسانند و دولت ايران بخاطر زير پا گذاشتن كرامت انساني و رفتار ضد انساني با مهاجرين افغاني ، در عرصه بين المللي مورد باز خواست و محاكمه قرار گيرد .

 دو كلمه حرف حساب با حامد و محمود...

در قم اتفاق افتاد...

كاري را كه صدام انجام نداد اما احمدي نژاد انجام داد ...

سكوت علما و مراجع و ولي فقيه در برابررفتارهاي غير انساني پليس ايران در اماكن مقدسه و حرم هاي مطهر و متزلزل شدن دين و ايمان نوجوانان و جوانان مومن مهاجر ...

آقاي مجيد انتظامي ! ...

بخاطر ايجاد آمادگي دفاعي در برابر آمريكا و افزايش توان رزمي ارتش و نيروي انتظامي جمهوري اسلامي ايران...

يك كارگر افغاني كشته و چند نفر ديگر در دم مرگ... 

سفارت ایران در افغانستان:سوپر دلالی به جای فعالیت دیپلماتیک...

همه با هم یک صدا برای حمایت از انسانیت - برای کسب معلومات بیشتر بر روی لینک زیر کلیک کنید: 

 (با کلیک بر روی لینک زیر صدای مهاجرین مظلوم افغانستان در ایران را به گوش جهان برسانید...)

                        http://mohajeran.persiangig.com/

آژانس پناهندگان سازمان ملل متحد گفته است که در هفته پایان آوریل و دو روز اول ماه مه بیش از 36 هزار پناهجوی افغان از ایران اخراج شدند.اخراج دسته جمعی مهاجرین، ولو اینکه مهاجران غیر قانونی باشند، مخالف اصول و معیارهای قبول شده بین المللی است .

اما این اخراج با چه بهانه ای؟

منابع دولت افغانستان در هرات تایید کردند یک کارگر مهاجر افغان که "بعد از ضرب و شتم توسط پلیس ایران" از این کشور اخراج شده بود، در بیمارستان درگذشته است.                                بی.بی.سی

دولت ایران که با مشکل رو به رشد بیکاری در کشور مواجه است، اخراج صدها هزار کارگر افغان را راهی برای ایجاد اشتغال در داخل کشور می داند.

اخراج مهاجران افغان در شرايطی که هنوز کشورشان دستخوش ناآرامی‌‌های پيامد جنگ‌های اخير است، و در شرايطی که هنوز معيارهای حداقلی زندگی و امنيت در بسياری از مناطق اين کشور متزلزل و دور از دسترس است، سياستی غير انسانی و ناپذيرفتنی است.

این هم از دولت جمهوری اسلامی ایران! آخه مگه دیگه حرفی میمونه؟ حالا استدلال این دولتمردان چیست :ایجاد اشتغال برای نیروی جوان ایران! آخه یکی نیست بگه چی فکر کردین شماها پیش خودتون!اشتغال برای مهندسا و دکترای بیکار با اخراج کارگرایی که کارشون سخت و طاقت فرساست بدون برخورداری از کوچکترین حقوق و امکانات ....افسوس...

" مشکل این است که اگر به کارگر ایرانی بگویی خوب کار کن، با تو دعوا می کند، گردن کلفتی می کند، ولی افغان اینطور نیست سرش را می اندازد پایین و کار می کند شب هم مزدش را می گیرد و می رود "
                                                                                                             یک کارفرمای ایرانی

اون دکتر مهندس بیکار میره کوره آجرپزی کار کنه یا میره سرگذر بارکشی کنه یا آجر بندازه بالا؟؟؟در شرايطی که دولت اجازه تحقق ساده ‌ترين خواست‌های نيروی کار داخلی همچون شمول فراگير قانون کار و بيمه‌های تامينی، و حق داشتن سنديکاهای مستقل کارگری رو برای تامين امنيت کار و جلوگيری از بیکاری نمی‌ده، توسل به استدلال‌هايی از این دست که در بالا اومد بيشتر پرسش برانگيزه.

واقعا" که افسوس باید خورد از اینچنین طرز فکرایی اینا با همین حرفا و کارا سر خیلی ها رو هم شیره مالوندن و افغان ستیزی رو رواج دادن...چی بگم که هر چی بگم کم گفتم!

حالا بگذریم از این کارایی که کردن و هیچ کی هیچی نگفت:

محروميت غير انسانی اعمال شده بر کودکان افغان برای تحصيل در ايران که مدت‌هاست به انحاء گوناگون پیگيری می‌شود. همچنين گزارش‌های تاسف ‌آوری درباره محدوديت ارائه خدمات درمانی به مهاجران افغان...

ما خواهان رفتاری برابر و انسانی با مهاجران هستيم و بهترين سياست را در مورد آن‌ها سياستی می‌دانيم که برپايه اصول برابری همه انسان‌ها و ملاحظه حسن همجواری با ملت افغانستان طرح شده باشد.

نهادهای مدنی افغانستان نیز به این سیاست دولت ایران اعتراض کرده اند و دولت افغانستان نیز هشدار داده که این اقدام تاثیری منفی بر روابط دو کشور همسایه خواهد داشت و ادامه این وضعیت سایه نیکی بر روابط افغانستان و ایران نخواهد داشت.

ببینیم این تاثیری داره ؟

سال نو را خدمت تمامی هم وطنان و فارسی زبانان جهان تبریک عرض می نمایم.

                                                                                با آرزوی توفیق و سربلندی برای همگان

                                                         'مصالحه ملی'

بر اساس این طرح، جناحهای درگير در جنگهای داخلی  کشور، از پيگرد قضايی در امان خواهند بود!

طرح موسوم به 'مصالحه ملی' که دارای يازده بند است، از سوی يک کميسيون ۹ نفره اعضای مجلس نمايندگان ارايه شد و بعد از بحثهای طولانی، به تصويب رسيد.تصويب اين منشور از همان روز اول مورد انتقاد عده ای از اعضای ولسی جرگه، سازمان ملل متحد و ديدبان حقوق بشر که خواستار رسيدگی به جنايات جنگی در افغانستان شده است، قرار گرفت.

دفتر نمايندگی سازمان ملل متحد در افغانستان در واکنش به تصميم پارلمان اين کشور مبنی بر مصونيت گروههای درگير در جنگهای افغانستان از پيگرد قانونی، خاطر نشان کرده که به جز قربانيان جنگهای افغانستان، هيچ فرد ديگری اجازه عفو اين گروه ها را ندارد.

به جز قربانيان خشونتهای افغانستان، هيچ کس ديگری حق عفو و بخشش عاملان جنايات جنگی در اين کشور را ندارد.و به بحث گذاشتن چنین مساله مهمی نشانگر نفوذ عوامل این جنایات در داخل دولت است.

ديده بان حقوق بشر می گويد شمار زيادی از ناقضان حقوق بشر در جريان جنگهای داخلی افغانستان، در دولت حامد کرزی و پارلمان اين کشور حضور دارند.اين مصوبه پارلمان افغانستان، بر اساس قانون، بايد به امضای رييس جمهور برسد تا جنبه اجرايی پيدا کند.آقای کرزی پيش از برگزاری گردهمايی هواداران طرح در روز جمعه، واکنش منفی گروههای مدافع حقوق بشر و سازمان ملل متحد را نيز شاهد بوده است. او اين طرح را به منظور بررسی کارشناسانه به حقوقدانان سپرده است.

رد يا تاييد مصوبه پارلمان، چه اثر ملموسی بر اوضاع افغانستان خواهد گذاشت؟ آیا اگر آقای کرزی اين طرح را رد کند، شدت تبعات آن به گونه ای خواهد بود که در کنار شورش رو به گسترش طالبان، مخالفتهای تازه ای در کشور پديد آيد؟ و آيا اگر طرح توسط رييس جمهور امضا شود، واکنش مخالفان داخلی و خارجی آن، تاثير قابل ملاحظه ای بر حمايتها از دولت خواهد داشت؟ گروههای حاضر در پارلمان افغانستان، با توجه به حضور گسترده نيروهای خارجی در افغانستان و نفعی که اين گروهها تاکنون از موقعيت موجود برده اند، توان بالقوه ای برای بی ثبات کردن شرايط ندارند و اگر هم داشته باشند، سودی از آن نمی برند.تاييد مصوبه پارلمان نيز، به نظر نمی رسد تاثير چندانی بر ادامه حمايت جامعه جهانی و کشورهای خارجی از دولت افغانستان و روند بازسازی اين کشور بگذارد. تاکنون هيچ کشوری، به طور آشکار، مخالفت يا موافقت خود را با چنين طرحی ابراز نکرده است.

پارلمان افغانستان، که با کمک جامعه جهانی و برای اولين بار با رای مستقيم مردم اين کشور تشکيل شده، نمايندگانی از طيفهای گوناگون و متضاد اين کشور را زير يک سقف جمع کرده و با دولت حامد کرزی در يک صف متحد قرار داده است. در اين پارلمان، از اعضای گروههای کمونيستی فعال در دهه هشتاد ميلادی و رهبران و فرماندهان گروههای متخاصم مجاهدين گرفته، تا فرماندهان سابق طالبان و عناصر ليبرال طرفدار غرب حضور يافته اند. پس اگر پارلمان افغانستان را بر اين اساس، به چهار بخش دسته بندی کنيم، سه چهارم يا هفتاد و پنج درصد اعضای پارلمان، به نوعی با گروههای درگير در حوادث گذشته در ارتباطند که سود تصويب اين طرح، به نوعی نصيب آنها نيز می شود.بندی از مصوبه پارلمان افغانستان که تهيه کنندگان، نام "منشور مصالحه ملی" بر آن نهاده اند، به روشنی خواهان عفو تمام اين گروههاست و می گويد "هيچ گروه و جريان سياسی، از اين منشور مستثنی نمی گردد".

به اين ترتيب، گروههای نامتجانس داخل پارلمان افغانستان، با تصويب طرح مصالحه ملی که منافع اکثريت آنها را درپی دارد، فرياد هماهنگی سر داده اند.البته اين هماهنگی، در پارلمان رنگارنگ افغانستان، آنچنان هم بی سابقه نيست.اعضای اين مجلس، قبلاً هم بارها بر سر تصويب طرحهايی که افزايش حقوق و مزايای مادی آنها را به دنبال داشت، هم آوا شده اند.؟؟؟؟!!!

به جز قربانيان خشونتهای افغانستان، هيچ کس ديگری حق عفو و بخشش عاملان جنايات جنگی در اين کشور را ندارد.